Satürn

Yıldız tozu, bulaş üstüme 
Etraf dağınık, her yer gezegen 
Kafama çarpan her meteor yaratır 
Karadelik ve sonsuz migren 
Plasentadan ilk düşen 
Ölümsüz olduğu için yok olsa 
Plüton kadar yokum. 
Kardeşimin gölgesi, ekinoksca kadavra 
Buradan çok küçüksün artık 
Göremediğim sığ atmosfersin 
Magmanın altında kalsan 
Üstün enkaz, Eyfel Kulesi 
Bana bir balinanın ağzından anlat her şeyi 
Gibi tanrın kaldırma kuvveti 
Uçan insanın tanrısı, yer çekimi 
Yok olun! 
Aldığınız tüm nefesi tutup 
Okyanusa kaçın 
Kıtalar parçası puzzleın 
Yine de 
O kentin üstüne yağamıyorum 
Yavaşça 
Satürnün halkası tüm galaksinin boynuna tasma 
Sanki bir cenin intiharın eşiğindeyken 
Doğar krallar 
Belki de 
Sadece yürümeliyim 
Ta Orion'a dek 
Cebimde 
Üç ışık yılı önceden kalan 
Dokunulmamış zaman gibi soğuk bir renk 
Yelkovanı kırın, geri dönmek istiyorum. 
Nefes alır gibi, sadece yok olmak istiyorum.

ağçk.