seni izlemek için, göz kapaklarımı jiletle kestim.

evdeki askıların paltosuzluğu içine dert olurdu bazen.
sen oraya paltomu asmamı beklerken,
ben oraya gömleğimi ve onurumu asardım.
bu senin için sadece basit bir asma operasyonuydu.
fakat unutma hiçbir asma operasyonu basit değildir.

benim evimde hiç askı yok.
ev denilmez aslında. otuzbeş metrekare hazımsızlık.
herhangi bir şehrin herhangi bir mahallesindeki otel odasından farksız.
burası benim evim. değil.

her sabah uyanıyorum.
ve her sabah haymatlos gibi hissediyorum.
diyorum ki "saçları ağzıma dolanmış olsa uyandığımda, ne olur?"
sonra diyorum ki "şuan onun saçları değil, kendi bıyıkların var ağzında. ve hatırla.
onun o kadar saçı yok ki."